Apple is en blijft de coolste brand aller tijden!

1. iPhone (up one place)
2. Aston Martin (down one)
3. Apple (same position)
4. iPod (up 36 places)
5. Nintendo (up two places)
6. YouTube (down one place)
7. BlackBerry (up 16 places)
8. Google (down two places)
9. Bang & Olufsen (down five places)
10. PlayStation (up five places)
11. Xbox (down 28)
12. Tate Modern (down two)
13. Dom Perignon (down two places)
14. Virgin Atlantic (down two places)
15. Ferrari (down two places)
16. Sony (same position)
17. Mini (up 11 places)
18. Vivienne Westwood (up 23 places)
19. Rolex (down ten places)
20. BBC iPlayer (New entry)

bron: http://www.coolbrands.uk.com

Start to run

Afgelopen weekend ben ik enkele interessante mensen tegen het lijf gelopen. Een aangenaam jong koppel wist me iets leuk te vertellen over de “Start to run” hype. Als marketing- en communicatievakman ben je uiteraard altijd geïnteresseerd in grote marketingcampagnes. Dus ook in de echte waarheid achter “Start to run”. Een waarheid die klaarblijkelijk vrij frappent en marginaal is.

We kennen “Start to run” allemaal als de perfecte manier om in 10 weken fit en gezond te worden door het uitoefenen van loopsessies. Dit paradepaardje van Eén werd enkele jaren geleden al voorzien van een bevallige jonge dame, meerbepaald Evy Gruyaert. Tot hier toe nog een perfecte marketingcampagne.

Wat blijkt nu de échte waarheid te zijn achter deze “feel good” campagne?

Mevrouw x, Bloso docente en lerares lichamelijke opvoeding, is de werkelijke grondlegster van het “Start to run” principe. Zij schreef in 1997 in zelfstandige opdracht de loopschema’s uit voor de promotie van de Nike Ladies Run. Octagon CIS, nu Golazo van Bob Verbeeck organiseerde de run. Het tijdschrift Runnersworld kwam in 2000 op de proppen met de naam “Start to run” en deponeerde het merk in de Benelux. Nadien werd de licentie voor het gebruik van het merk “Start to run” door hen aan Golazo toegekend. Nike was aanvankelijk ook een partner maar heeft zich sinds vorig jaar terug getrokken. De trainingsschema’s van Mevrouw x en haar aanpak onder de naam “Joggen voor beginners” werden vanaf  2001 integraal gebruikt onder de naam “Start to run”. Zij had toen al enkele duizenden joggers met succes begeleid in de Kempen.

Wie “Start to run” googled merkt al gauw dat ook hier het grote geld terug naar Golazo vloeit, want zij beheren immers alle loopevents rond “Start to run”. Mevrouw x heeft nooit een (auteursrechtelijke)vergoeding ontvangen, noch een eervolle vermelding voor het bedenken van dit concept.

Mijn punten van kritiek zijn tweeledig. Enerzijds heb ik zware bedenkingen bij het Golazo monopolie in de Belgische (event)sportwereld. Anderzijds is het schandalig dat de uitvinder/bedenker van dit succesvolle project nooit vermeld wordt, noch enige fatsoenlijke vorm van vergoeding ontvangt. Marketing en communicatie zijn prachtmiddelen om een hoger doel te bereiken, maar al te vaak wordt de “ethiek” met de voeten getreden en tellen alleen de EUR-tekens. Dit maakt onze sector kapot!

Bureaus gelijk de onze doen er alles aan om eerlijke, geloofwaardige en respectvolle campagnes voor merken uit te denken. Iedere campagne heeft respect voor het merk, zijn doelgroep, het land, de cultuur, de beleving, maar ook voor elke persoon die er rechtstreeks of onrechtstreeks mee verbonden is. In dit geval werd er een duidelijk “loopje” genomen met deze vormen van respect.

Dit is zeker niet het eerste voorval waarbij een sluwe ondernemer met het idee van de werkelijke uitvinder gaat lopen. Niet iedereen is even onderlegd in het beschermen van merknamen, concepten of ideeën. En toch gebeurt het elke dag weer. Laat ons dit aankaarten en bestraffen. Dit hoort niet!

Mevrouw x heeft recht op deze herkenning en het grote publiek moet weten hoe de vork aan de steel zit. Want vergeet niet dat het marketingproject “Start to run” heel wat mensen heeft aangezet om gezonder te gaan leven en meer aan sport te doen. En dat is goed. Alleen wordt op menig sportieve rug nu grof geld verdiend door de verkeerde personen. Wij buiten dit “gezondheidsgevoel” extreem uit. Ooit zal deze boomerang nog terug gelopen komen in ons gezicht…

Bepaalde merken hebben deze advertising nodig om hun naambekendheid op te krikken. Maar vaak wordt door communicatiebureau’s te veel en te snel advertising voorgeschreven. Uiteraard helpt deze vorm van communicatie wel, maar ik twijfel aan de efficiëntie er van. Je kan vaak met een budget van 3000 EUR meer leads genereren d.m.v. een Direct Marketing actie binnen je doelgroepen dan een 1 malige “shot” binnen heel Limburg of Vlaanderen.

Mijn inziens komt dit ook vaak omdat grote mediabedrijven en uitgevers hoge commissies geven aan diverse communciatiebureau’s. Voor de bureau’s is het snel en eenvoudig geld verdiend als ze advertising voorschrijven.

Wat de mediabedrijven, uitgevers en bepaalde bureau’s niet beseffen is dat ze zichzelf in de vingers snijden. De bureau’s zijn niet bezig met een resultaatgerichte oplossing voor hun klant en op lange termijn is dit dodelijk. En mediabedrijven, evenals uitgevers komen in tijdens van crisis in de problemen omdat de gemiddelde prijs voor advertising veel te hoog is en het resultaat vaak niet direct meetbaar.

Het ergste van al is nog dat we vandaag overstelpt worden door mediaruimte die met 30%, 40% of zelfs 50% korting verkocht wordt.  Waarom zouden bedrijven dan in “gewone” tijden de volle pot betalen?

In Amerika is een vergelijkende situatie aan de gang maar dan op TV-gebied. Onderstaande artikel heeft me dan ook aangezet om dit korte opiniestuk te schrijven. Zelfde situatie, alleen wordt alles verpakt door een ongekende “creatieve oplossing”.

Het eerste dat geschrapt wordt tijdens een crisis is vaak het marketingbudget. Met als gevolg dat kranten, tijdschriften en tv-zenders mensen moeten ontslaan of – worst case scenario – de boeken moeten toedoen.

De Amerikaanse zender WCBS heeft hiervoor een ‘creatieve’ oplossing voor gevonden: ze zoeken kranten- of online advertenties en  op basis daarvan maakt de creatieve afdeling een ‘broadcast-worthy’ tv-spot. Deze spot geven ze door aan de sales-afdeling die het desbetreffende bedrijf opbelt met de boodschap: “U hoeft geen geld te besteden aan een dure tv-spot, wij hebben ze voor u gemaakt. Al wat u moet doen, is advertentieruimte kopen.” 75% van de prospects zou erop zijn ingegaan. Raar maar waar.

He says the spots may not win creative awards, but the typical viewer would never know they were produced at the station, not at a pricey agency. “They’re clean, they’re legible and they’re free,” he says.

> bron: Broadcastingcable

Non-profit organisaties schakelen meestal reclamebureaus in om originele campagnes te bedenken. Ik vraag me af of deze fantastische campagne ook door een specifiek bureau gemaakt is?

Alleen maar lof voor deze (communicatie)actie.

To the point, tot de verbeelding sprekend, eenvoudig, ludiek en opmerkelijke stunt.

K.I.S.S: keep it simple and stupid >> Vaak zijn de beste concepten KISS, maar onvoorstelbaar moeilijk om te bedenken of op te komen.

> bron: Standaard

Pro’s:

- Campagne zegt waar het op staat.
- Campagne is doeltreffend.
- Campagne is op (jongeren) mensenmaat.
- Gebruik van web 2.0.
- Campagne krijgt redactionele aandacht.
- Campagne opent debat.
- …

Contra’s:

- De creatieve invulling is vrij expliciet en cru.
- De campagne shockeert.
- Het filmpje stigmatiseert.
- Het onderwerp wordt uit zijn context gerukt.
- Mensen die een gelijkaardig voorval hebben meegemaakt, kunnen dit niet smaken.

Wat mij betreft is deze campagne over heel de lijn geslaagd. Zelfs al zijn er veel tegenstanders, de campagne maakt het onderwerp bespreekbaar. Het is niet op een platvloerse manier gebracht, maar integendeel waarheidsgetrouw. Vakwerk!

> creatie: Boondoggle

Geen idee waar de Vlaamse minister-president het over had, maar het kan ook anders. In Parijs hebben vakverenigingen uit Frankrijk, Italië, Canada en Duitsland actie gevoerd tegen de invasie van het Engels op de werkvloer. Ook bij ons bestaat er bezorgdheid. ‘Werknemers krijgen bijvoorbeeld vitale instructies in een vreemde taal en dat kan de veiligheid in het gedrang brengen’, aldus André Leurs van het ACV.

‘We hebben een jarenlange taalstrijd gevoerd’, zegt Marc Demesmaeker, Vlaams parlementslid voor de N-VA. ‘Laat ons waakzaam blijven het Frans niet te vervangen door het Engels.’ Dat sommige multinationals vergaderingen in het Engels beleggen terwijl er uitsluitend Nederlandstaligen rond de tafel zitten, kan de wet niet verbieden. ‘Het Septemberdecreet zegt wel dat de sociale verhoudingen in bedrijven die in Vlaanderen zijn gevestigd, in het Nederlands moeten verlopen. Contracten of ontslagprocedures bijvoorbeeld zijn verplicht Nederlandstalig’, aldus Demesmaeker.

Deze discussie is simpel. Het Engels heeft vaak meer en betere woorden om in een businessomgeving uit de voeten te kunnen. Alleen was de zin van de heer Peeters een beetje ongelukkig. We wachten op het eerste Youtube fragment.

Jacques Van Keymeulen, professor Nederlandse taalkunde aan de Gentse universiteit, vindt dat we niet alle Engelse woorden moeten vervangen. ‘Tegen een algemeen aanvaard woord als website kun je moeilijk bezwaar maken, ook al omdat de taal van de computer nu eenmaal het Engels is. Het modieuze gebruik van bijvoorbeeld award stoort me echter wel, want wat is er mis met prijs? We moeten het Engels de plaats geven die het toekomt. In internationale contacten kan het, maar als het Engels wordt gebruikt bij wijze van nieuwlichterij of als profilering om carrière te maken, wijs ik het af.’

Kees van der Zwan, redacteur van het tijdschrift Onze Taal, vindt dan weer dat we ons niet zulke zorgen hoeven te maken over het Engels dat het Nederlands binnensluipt. ‘In het verleden heeft het Nederlands ook al royaal leentjebuur gespeeld bij het Frans en het Duits en dat heeft een pak woorden opgeleverd waarvan we nu niet eens meer weten dat ze aan het Frans zijn ontleend. Nu gaat het net zo met het Engels. Deleten bijvoorbeeld is een Nederlands werkwoord geworden dat zich bij vervoeging ook zo gedraagt. Je zou het kunnen vervangen door wissen, maar deleten geeft toch wat extra informatie: het gaat over wissen met de computer. Er doet zich overigens ook wel eens een omgekeerde beweging voor. Twintig jaar geleden had iedereen het nog over een penalty en een corner, nu hoor je strafschop en hoekschop veel couranter. Woorden worden overgenomen, gewikt en gewogen, en sommige redden het, andere dan weer niet.’

> bron: Standaard (JDR)

Je bent voor of tegen deze campagne. Wij zijn voor.

Straf is ook dat Saatchi & Saatchi al geruime tijd openlijk debatteert over haar projecten. Via hun blog brengen ze de communicatie naar de mensen en zorgen ze voor interactie. Bewonderenswaardig en een prachtig voorbeeld van hoe je web 3.0 kan toepassen in een bedrijf.

Druk hier voor de vele positieve en negatieve reacties.

Let vooral op de passage rond “copy/paste”. Hiermee krijgen communicatiebureau’s vaak te maken. Wat is creativiteit? Wat is kopieëren? Uit wat ontstaat een creatief ontwerp? Waar ligt de ethische lijn tussen inspiratie en diefstal.

Druk hier voor de antwoorden…

> bron: saatchi.be

> creatie: Saatchi & Saatchi Brussel